روز قبل شروین پیشه‌ور در یک توییت از دنبال کنندگانش خواست در صورتی که کسی در ۲۴ ماه گذشته برای راه‌اندازی شرکت خودش از شغل گذشته‌ش خارج شده، بهش اعلام کنه و لینک سرویس و یا اپلیکیشنی که طی این مدت تولید کرده رو بفرسته تا بازتوییتش کنه. اتفاقی که طی دقایق و ساعت‌ها بعدش افتاد خیلی جالب بود. تا این لحظه تقریبا ۱۰۰ نفر به اون توییت پاسخ دادن و سرویس‌های مختلفی رو معرفی کردن.

چیزی که اینجا می‌خوام درباره‌ش صحبت کنم موضوع جسارت کارآفرین شدنه. از یک منظر، بیرون اومدن از جایی که ماه به ماه به شما یک حقوق ثابتی می‌ده که می‌تونید روش برنامه‌ریزی کنید شاید دیوانگی به حساب بیاد. اما از یک منظر دیگه، این بهترین کاریه که می‌تونید برای تغییر آینده خودتون انجام بدید. اینکه کدوم راه بهتره هم بستگی به روحیه آدم‌ها داره. خیلی‌ها ترجیح می‌دن آهسته و پیوسته پیش برن و اصولا همیشه خودشون رو با شرایطی که پیش میاد راضی نگه می‌دارن. خیلی‌های دیگه هم ممکنه یکنواختی و تکراری شدن کارهای روتین یک شغل روزانه رو تحمل نکنن و بزنن بیرون!

دیروز من هم لینک باایمیل رو در جواب به توییت شروین فرستادم و گفتم که این فارسیه! اون هم توییتش کرد. در نظر داشته باشید که داشتن جسارت و قدرت ریسک باعث می‌شه بتونید برای اهدافی که در سر دارید برنامه‌ریزی کنید. خروج از یک شغل با حقوق ثابت از نگاه کسی که دوست داره کسب و کار خودش رو راه بندازه، بهترین کار ممکنی هست که می‌شه انجام داد. من هم حدود دو سال می‌شه که این کار رو کردم و نتیجه کاملا ایده‌آل بوده. زمان مهم‌ترین چیزی هست که با انجام این کار به دست میارید و خُب، دیگه مجبور نیستید کاری رو انجام بدید که بهش علاقه ندارید یا به نظرتون مسخره می‌رسه.

این روزها که بحث راه‌اندازی استارتاپ‌ها در ایران هم وارد حباب جدیدی شده، باید بدونید که توجه روی سرویس‌های خوب تحت وب و موبایل در ایران بیش از گذشته افزایش پیدا کرده. داشتن سرمایه مادی شاید بتونه خیلی از مشکلات اولیه راه‌اندازی تجارت شما رو حل کنه، اما به این نکته هم توجه کنید که سرمایه استارتاپ‌ها در زمان شروع، تیمی هست که دارن.

اگر از گروهی هستید که دوست دارید ریسک کنید و این روحیه رو در خودتون می‌بینید، قبل از هر چیز دنبال پول نباشید. فقط باید مطمئن باشید که پلن تجاری شما می‌تونه موفق باشه. تیم خوبی رو برای کارتون جمع کنید و به بقیه اعضا هم این اجازه رو بدید تا پروژه رو برای خودشون بدونن. من به شما قول می‌دم که اگر با برنامه پیش برید، پول هم وارد چرخه پروژه‌تون می‌شه و چه بسا در مدت کمی، خیلی بیشتر از حقوق ثابتی که در شرکت قبلی‌تون دریافت می‌کردید رو در بیارید.

البته به این نکته هم توجه کنید که جوگیر نشید!

همیشه سال که تازه می‌شه، خیلی از ما برنامه‌ریزی‌هامون رو برای ماه‌های بعد آماده می‌کنیم تا بتونیم با توجه به تجربیاتی که توی یک سال گذشته‌ش داشتیم، نتیجه بهتری رو برای خودمون رقم بزنیم. سال ۹۱ یکی از سال‌های خوب من بود. تونستم تا جای ممکن به چیزهایی که می‌خوام برسم و این نتیجه مناسبی برای خود من به حساب میاد.

ارتباط با آدم‌های جدید، انجام کارهای خوب و اجرای پروژه‌های تازه از جمله چیزهایی هست که همه ما همیشه به دنبال‌شون هستیم. سال گذشته من روی قاعده همین سه موضوع پیش رفت و امیدوارم این موارد در سال جدید هم به شکل بهتر و جدی‌تری ادامه پیدا کنه.

سال ۹۲ بازم برای من سال انجام پروژه‌های جدیده. سعی می‌کنم توی این سال حداقل روی دو پروژه جذاب زمان بذارم و به کمک بچه‌های خوبی که باهاشون کار می‌کنم بتونیم خروجی ایده‌آلی رو از اون‌ها عرضه کنیم. تابستون امسال هم سعی می‌کنم اولین تلاش خودم رو با همراهی تیم خوبمون در زیگ‌زاگ‌لب برای فعالیت در حوزه اپلیکیشن‌های موبایل معرفی کنم.

سال جدید همینطور، سال به ثمر رسیدن پروژه‌هایی مثل باایمیل هم هست که تقریبا نیمه دوم سال گذشته رو به طور کامل به انجام کارهای اون مشغول بودم. یک سری کارهای خوب هم برای بهبود و افزایش فعالیت‌های زنان در حوزه وب و اینترنت ایران انجام خواهیم داد که سعی می‌کنم خبرش رو طی هفته‌ها یا ماه‌های آتی اعلام کنم.

امیدوارم ۹۲ برای شما هم سال موفقیت‌های بزرگ و کوچک باشه و بتونیم به کمک هم، اوضاع وب و اینترنت ایران رو نسبت به قبل بهتر کنیم؛ اگر بذارن!

چند ماه گذشته به لطف سانگزا با کلی آهنگ و خواننده جدید آشنا شدم که باعث شدن طی این مدت به موسیقی‌های مختلفی گوش بدم. عادت دارم آهنگ‌هایی که زمان گوش دادن خوشم میاد رو دانلود کنم. یکی از ترک‌هایی که چند وقتی هست بهش گوش می‌دم اسمش WIld Poppies هست. حال و هوای شرقی موسیقی اون باعث شد تا بالاخره امروز یک جستجو درباره‌ش انجام بدم و به نتایج جالبی برسم.

ادامه مطلب ←

چند وقت پیش مطلبی رو با عنوان «کمبود موضوعیت وبلاگ در وبلاگستان» نوشته بودم و به این موضوع اشاره کرده بودم که ما در این محیط از عدم وجود وبلاگ‌های خوب در زمینه‌های مختلف محروم هستیم. دیروز نوشته علیرضا مجیدی که موضوع درآمدزایی در وبلاگستان رو مطرح کرده بود خوندم و تصمیم گرفتم چندتا نکته رو در این رابطه بنویسم.

بحث درآمدزایی برای وبلاگستان و وبلاگ‌نویسان فعال، موضوع جدیدی نیست. همه ما از سال‌ها پیش در پی این بودیم که این وضعیت رو بهبود بدیم و تلاش کنیم تا پای شرکت‌های مختلف و برندهای بزرگ به این محیط باز بشه؛ تا حدودی هم موفق شدیم. اما به‌نظرم نکته‌ای که خیلی از دوستان کمتر به اون اشاره می‌کنن و یا نادیده می‌گیرن این هست که وبلاگستان فقط این چند تا وبلاگ فعال در زمینه فناوری نیست. این‌ها شاید به‌عنوان نمادی از وبلاگستان ما به حساب بیان و گاها نفوذ خوبی هم داشته باشن، ولی مطمئنا نمی‌تونن تعریفی از وبلاگستان ایران باشن. موضوع به اندازه‌ای شفاف هست که نیازی به قیاس با جاهای دیگه نداشته باشه.

نکته اصلی اینجاست که تا زمانی که موضوعیت‌های وبلاگ‌های فارسی زبان کامل نشه و در هر دسته‌بندی موضوعی، وبلاگ مناسبی رو برای مثال نداشته باشیم، نمی‌شه انتظاری بیش از وضعیت فعلی داشت. ما شاید موفق شده باشیم که بعضی برندهای معروف دنیای فناوری رو با وبلاگ‌های مرتبط با این زمینه آشنا کنیم، اما وضعیت برای زمینه‌های دیگه اونقدرها هم با سال‌های پیش فرقی نکرده. اگر از قدیمی‌های وبلاگستان باشید حتما می‌دونید که جو اولیه وبلاگ‌نویسی در ایران مربوط به وبلاگ‌های شخصی بود؛ جایی که می‌شد خیلی از وبلاگ‌های فارسی زبان جالب رو با نوشته‌های مختلف پیدا کرد و خوند اما حالا وجود این گسستگی در کنار موارد دیگه باعث راکد شدن اوضاع شده.

ادامه مطلب ←

در هر سطحی که باشیم، از بزرگ و کوچیک گرفته تا حرفه‌ای و آماتور، همه ما ایده‌هایی در سر داریم که دوست داریم یک روزی اون‌ها رو عملی کنیم. این ایده‌ها گاهی ممکنه سال‌ها گوشه ذهنمون خیس بخورن، بزرگ بشن و براشون کلی زیرشاخه درست کنیم. اما تا زمانی که ایده از ذهن خارج نشه و مقدمات اجرا براش تعریف نشه، ارزش زیادی نداره.

از مرحله طرح ایده و تکمیل اون تا زمان اجرا بر اساس برنامه‌ریزی‌های قبلی، فاصله زیادی وجود داره. در واقع مهم‌ترین موضوع برای به عمل آوردن یک ایده، شکل اجرای اون هست. ما قدرت این رو داریم که یک ایده ساده رو به بهترین شکل ممکن پیاده کنیم و به همون طریق، یک ایده پخته و کامل رو با اجرای بد به بیراهه ببریم.

خیلی از سرویس‌های بزرگ دنیا بخاطر ایده‌شون مطرح نشدن، بلکه این شکل اجرای اون‌هاست که باعث مشهور شدن‌شون شده. خیلی از ما در ایران از مطرح کردن ایده خودمون می‌ترسیم. خیلی‌ها فکر می‌کنیم ایده‌ای که داریم میلیون‌ها تومن ارزش داره و اگر مطرح بشه حتما دزدیده می‌شه. در واقع خیلی از ما به این فکر نمی‌کنیم که خُب، فرضا اگر ایده من دزدیده شد، چطور می‌خواد اجرا بشه؟ کدوم تیم قراره اجراش کنه و مدیرش قراره کی باشه؟

ایده در کنار زمان رونمایی پروژه، شناخت نیازهای کاربر، نوع معرفی سرویس و تیم اجرایی پشت اون هست که تکمیل می‌شه. کلی سرویس با ایده‌های مشابه در اینترنت وجود داره. هر کدوم‌شون هم کاربر خاص خودشون رو دارن و ایده رو اونطوری که فکر می‌کردن بهتره اجرا کردن. کار بزرگ، اجرای یک پروژه هست و بزرگ‌تر از اون، مسیر دادن بهش و توسعه درستش. پس تنها به ایده فکر نکنید، حتما براش تیم درست جمع کنید، اجراش کنید و براش برنامه داشته باشید.

مرداد ماه امسال وقتی خبر برگزاری کنفرانس TEDx در تهران منتشر شد، همه ما از اینکه قرار هست چنین مراسمی در ایران برگزار بشه خوشحال شدیم. با توجه به اینکه این رویدادها جنبه بین‌المللی دارن، توجه بیشتری روی اون‌ها می‌شه و با در نظر گرفتن این‌که کاربرهای ایرانی تابحال تجربه خیلی کمی رو در زمینه‌های مشابه برای شرکت توی چنین مراسمی دارن، موضوع اطلاع‌رسانی مهم‌ترین نکته‌ای هست که برگزارکنندگان اینطور کنفرانس‌ها باید به اون توجه کنن.

من خودم بارها چه به صورت مستقیم از طریق افراد برگزار کننده این رویداد و چه به صورت غیر مستقیم از طریق دوستانی که از برگزاری این مراسم اطلاع بهتری داشتن، جویای چند و چون ماجرا شدم تا ببینیم این مراسم چطور قرار هست برگزار بشه اما پاسخ‌های محافظه کارانه (که شاید بخشی از اون‌ها برای افرادی که از خارج از ایران میان و قصد فعالیت در کشور رو دارن، طبیعی باشه) باعث شد تا عملا به‌عنوان کسی که در همین حوزه داره فعالیت اطلاع‌رسانی می‌کنه، ندونم که اطلاعات تکمیلی این برنامه رو از چه طریقی می‌شه دریافت کرد و دوستان ما رو به انتظار تا ماه دسامبر دعوت کردن.

وقتی سایت این کنفرانس معرفی شد، نکته‌ای که توجه خیلی‌ها رو جلب کرد، عدم توجه به زبان فارسی و در دسترس بودن نسخه فارسی وبسایت بود؛ چیزی که حدود یک ماه بعد از اون تاریخ به‌صورت ناقص به سایت TEDx تهران اضافه شد. یادم هست در اولین اطلاع‌رسانی‌ای که در وبلاگ اصلی تداکس منتشر شد، پیامی که دوستان برای معرفی این کنفرانس در تهران ازش استفاده کرده بودند پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک از زرتشت بود. حتی ابتدای اون مطلب اشاره‌ای به تاریخچه و مشاهیر ایران هم شده بود اما متاسفانه در سایت اصلی رویداد خبری از اون‌ها نبود.

ادامه مطلب ←